ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΚΑΙ ΔΕΙΤΕ ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ
Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου 2012
Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 2012
Διαβάστε ποιοί από τους βουλευτές ψήφισαν υπέρ και ποιοί κατά του μνημονίου.
1. Ραγκούσης Νικολάου Ιωάννης ΝΑΙ
2. Παναρίτη Ιωάννου Ελένη (Έλενα) ΝΑΙ
3. Μόσιαλος Αρχοντή Ηλίας ΝΑΙ
4. Τσόκλη Κωνσταντίνου Μαρία Γλυκερία (Μάγια) ΝΑΙ
5. Γερουλάνος Μαρίνου Παύλος ΝΑΙ
6. Σιούφας Γεωργίου Δημήτριος ΝΑΙ
7. Τσουμάνη - Σπέντζα Λάμπρου Ευγενία ΝΑΙ
8. Αυγερινοπούλου Ζήσιμου Διονυσία ΝΑΙ
9. Αντώναρος Αρχελάου Ευάγγελος ΝΑΙ
10. Καζάκος Αναστασίου Κωνσταντίνος ΟΧΙ
11. Κοραντής Αντωνίου Ιωάννης
12. Μουλόπουλος Διονυσίου ΒασίλειοςΟΧΙ
13. Σκανδαλίδης Γεωργίου ΚωνσταντίνοςΝΑΙ
14. Διαμαντοπούλου Δημητρίου 'ΑνναΝΑΙ
15. Παπουτσής Δημητρίου ΧρήστοςΝΑΙ
16. Αλευράς Γεωργίου Αθανάσιος (Νάσος)ΝΑΙ
17. Τσούρας Αγγέλου ΑθανάσιοςΝΑΙ
18. Κουβέλης Σταύρου ΣπυρίδωνΟΧΙ
19. Οικονόμου Σπυρίδωνα ΠαντελήςΝΑΙ
20. Βαγενά ΆνναΟΧΙ
21. Κουντουρά Αλεξάνδρου 'Ελενα OXI
22. Παυλόπουλος Βασιλείου ΠροκόπιοςΝΑΙ
23. Βόζεμπεργκ Κυριάκου Ελισσάβετ (Ελίζα)ΟΧΙ
24. Πιπιλή Ανδρέα ΦωτεινήΝΑΙ
25. Κανέλλη Χρήστου Γαρυφαλλιά (Λιάνα)ΟΧΙ
26. Παφίλης Σπυρίδωνα ΑθανάσιοςΟΧΙ
27. Πλεύρης Κωνσταντίνου Αθανάσιος
28. Τσίπρας Παύλου ΑλέξιοςΟΧΙ
29. Μπακογιάννη Κωνσταντίνου Θεοδώρα (Ντόρα)ΝΑΙ
30. Λοβέρδος Νικολάου ΑνδρέαςΝΑΙ
31. Χρυσοχοϊδης Βασιλείου ΜιχαήλΝΑΙ
32. Κατσέλη Πελοπίδα Λουκία-Ταρσίτσα (Λούκα)ΟΧΙ
33. Κακλαμάνης Χρήστου ΑπόστολοςΝΑΙ
34. Ανδρουλάκης Γρηγορίου Δημήτριος (Μίμης)ΝΑΙ
35. Ξενογιαννακοπούλου Διονυσίου Μαρία - Ελίζα (Μαριλίζα)ΠΑΡΟΥΣΑ
36. Ευθυμίου Δημητρίου ΠέτροςΝΑΙ
37. Παπανδρέου Ανδρέα Βασιλική (Βάσω)
38. Χυτήρης Γερασίμου ΤηλέμαχοςΝΑΙ
39. Κουτρουμάνης Σπυρίδωνος ΓεώργιοςΝΑΙ
40. Νταλάρα Γεωργίου ΆνναΝΑΙ
41. Γείτονας Ιωάννη ΚωνσταντίνοςΝΑΙ
42. Παπαϊωάννου Ηλία ΜιλτιάδηςΝΑΙ
43. Βούρος Στεφάνου ΙωάννηςΝΑΙ
44. Χαραλαμπόπουλος Ιωάννη Γεώργιος-ΕρνέστοςΝΑΙ
45. Πρωτόπαπας Ιωάννη ΧρήστοςΝΑΙ
46. Μίχος Σπυρίδωνος Λάμπρος
47. Σπηλιωτόπουλος Ελευθερίου Αριστόβουλος (Άρης)ΝΑΙ
48. Χατζηδάκης Ιωάννη ΚωνσταντίνοςΝΑΙ
49. Μεϊμαράκης Ιωάννου Ευάγγελος - ΒασίλειοςΝΑΙ
50. Μητσοτάκης Κωνσταντίνου ΚυριάκοςΝΑΙ
51. Γιακουμάτος Χαραλάμπους ΓεράσιμοςΝΑΙ
52. Παναγιωτόπουλος Παναγιώτη Παναγιώτης (Πάνος)ΝΑΙ
53. Παπαθανασίου Δημητρίου ΓιάννηςΝΑΙ
54. Πολύδωρας Γεωργίου ΒύρωνΝΑΙ
55. Βαρβιτσιώτης Ιωάννη ΜιλτιάδηςΝΑΙ
56. Ντινόπουλος Βασιλείου ΑργύρηςΝΑΙ
57. Παπαρήγα Νικολάου ΑλεξάνδραΟΧΙ
58. Χαλβατζής Εμμανουήλ ΣπυρίδωνΟΧΙ
59. Μαυρίκος Εμμανουήλ ΓεώργιοςΟΧΙ
60. Παπακωνσταντίνου Χρήστου ΝικόλαοςΟΧΙ
61. Πρωτούλης Παναγιώτη ΙωάννηςΟΧΙ
62. Καρατζαφέρης Ιωάννη Γεώργιος
63. Γεωργιάδης Αθανασίου Σπυρίδων-'ΑδωνιςΝΑΙ
64. Αϊβαλιώτης Ιωάννη Κωνσταντίνος
65. Παπαδημούλης Χριστόδουλου ΔημήτριοςΟΧΙ
66. Δημαράς Νικολάου ΙωάννηςΟΧΙ
67. Αποστολάκη Γεωργίου Ελένη-Μαρία (Μιλένα)Οχι
68. Σακοράφα Ηλία ΣοφίαΟχι
69. Καμμένος Ηλία Παναγιώτης (Πάνος)ΟΧΙ
70. Κουβέλης Ευαγγέλου Φώτιος-ΦανούριοςΟΧΙ
71. Ψαριανός Νικολάου ΓρηγόριοςΟΧΙ
72. Μωραϊτης Χρήστου Αθανάσιος (Θάνος)ΝΑΙ
73. Μακρυπίδης Διονυσίου ΑνδρέαςΝΑΙ
74. Γιαννακά Δημητρίου ΣοφίαΝΑΙ
75. Σαλμάς Γεωργίου ΜάριοςΝΑΙ
76. Σταμάτης Γεωργίου ΔημήτριοςΟΧΙ
77. Καραγκούνης Ανδρέα ΚωνσταντίνοςΝΑΙ
78. Μωραϊτης Επαμεινώνδα ΝικόλαοςΟΧΙ
79. Κουρουμπλής Ελευθερίου ΠαναγιώτηςΟΧΙ
80. Μανιάτης Αναστασίου ΙωάννηςΝΑΙ
81. Ανδριανός Σωτηρίου ΙωάννηςΝΑΙ
82. Παπαδημητρίου Δημητρίου Ελισάβετ (Έλσα)ΝΑΙ
83. Ρέππας Παναγιώτη ΔημήτριοςΝΑΙ
84. Κωνσταντινόπουλος Κωνσταντίνου ΟδυσσέαςΟΧΙ
85. Λυκουρέντζος Θεοφάνη Ανδρέας ΝΑΙ
86. Τσιρώνης Μιχαήλ Δημήτριος ΝΑΙ
87. Γκόκας Χρήστος ΝΑΙ
88. Παπασιώζος Χρήστος Κωνσταντίνος ΟΧΙ
89. Παπανδρέου Ανδρέα Γιώργος ΝΑΙ
90. Χριστοφιλοπούλου συζ. Δημητρίου Παρασκευή (Εύη) ΝΑΙ
91. Πάγκαλος Γεωργίου ΘεόδωροςΝΑΙ
92. Ασπραδάκης Μιχαήλ Παντελεήμων (Παντελής)ΝΑΙ
93. Βρεττός Σπυρίδωνος Κωνσταντίνος (Ντίνος)ΝΑΙ
94. Βλάχος Θεοδώρου ΓεώργιοςΟΧΙ
95. Μπούρας Κωνσταντίνου ΑθανάσιοςΝΑΙ
96. Καντερές Ευαγγέλου ΝικόλαοςΝΑΙ
97. Γκιόκας Χρήστου ΙωάννηςΟΧΙ
98. Βορίδης Χρήστου Μαυρουδής (Μάκης)ΝΑΙ
99. Οικονόμου Αθανασίου Βασίλειος ΟΧΙ
100. Λεβέντης Σωτηρίου ΑθανάσιοςΟΧΙ
101. Σπηλιόπουλος Γεωργίου ΚωνσταντίνοςΝΑΙ
102. Παπαδόπουλος Ιωάννη ΑθανάσιοςΝΑΙ
103. Τριανταφυλλόπουλος Θεοδώρου Ανδρέας
104. Κυριακοπούλου Ηλία Μαρία
105. Μπεκίρης Βασιλείου ΜιχαήλΝΑΙ
106. Νικολόπουλος Ιωάννη ΝικόλαοςΝΑΙ
107. Καραθανασόπουλος Πέτρου ΝικόλαοςΟΧΙ
108. Χρυσανθακόπουλος Χρήστου Αλέξανδρος
109. Τσούκαλης Σπυρίδωνα ΝικόλαοςΟΧΙ
110. Τόγιας Ιωάννη Βασίλειος ΟΧΙ
111. Τσόνογλου -Βυλλιώτη Παράσχου ΒασιλικήΝΑΙ
112. Αγάτσα Αριστείδη ΑριάδνηΝΑΙ
113. Γιαννάκης Ευαγγέλου ΜιχαήλΟΧΙ
114. Χαντάβας Αριστοτέλη ΑθανάσιοςΝΑΙ
115. Αηδόνης Ευαγγέλου ΧρήστοςΝΑΙ
116. Κεφαλίδου Δημητρίου Χαρούλα (Χαρά)ΝΑΙ
117. Τζίμας Γεωργίου ΜαργαρίτηςΟΧΙ
118. Κασσάρας Ιωάννη Γεώργιος αρθρο 1οχι, 4΄ΝΑΙ, 2και 3 ΝΑΙ
119. Κρεμαστινός Θωμά ΔημήτριοςΝΑΙ
120. Νικητιάδης Νικολάου ΓεώργιοςΝΑΙ
121. Ζωίδης Ηλία ΝικόλαοςΝΑΙ
122. Ιατρίδη Ιωάννη Τσαμπίκα (Μίκα)ΟΧΙ
123. Ντόλιος Πασχάλη ΓεώργιοςΝΑΙ
124. Ρενταρή - Τέντε Νικολάου ΌλγαΝΑΙ
125. Τσιαούση Παναγιώτη ΕλένηΝΑΙ
126. Δερμεντζόπουλος Χρήστου Αλέξανδρος
127. Περλεπέ - Σηφουνάκη Αγγέλου ΑικατερίνηΝΑΙ
128. Κεδίκογλου Άγγελου ΣυμεώνΝΑΙ
129. Μαρκόπουλος Αθανασίου ΚωνσταντίνοςΟΧΙ
130. Κεδίκογλου Βασιλείου Συμεών (Σίμος)ΝΑΙ
131. Μαρίνος Βασιλείου ΓεώργιοςΟΧΙ
132. Παπανδρέου - Παπαδάκη Νικολάου Ουρανία
133. Καρανίκας Δημητρίου ΗλίαςΝΑΙ
134. Κλαυδιανού ΜαρίαΝΑΙ
135. Κατρίνης Ιωάννη ΜιχαήλΝΑΙ
136. Κουτσούκος Δημητρίου ΓιάννηςΝΑΙ παρών στο 1, ΝΑΙ στα υπόλοιπα
137. Αντωνακόπουλος Γεωργίου Παναγιώτης ΝΑΙ αρχή, παρών στο 1,ΝΑΙ υπολ.
138. Δημητρουλόπουλος Πανταζή Παναγιώτης (Τάκης)ΝΑΙ αρχή, ΟΧΙ στο 1
139. Τζαβάρας Γεωργίου ΚωνσταντίνοςΝΑΙ
140. Κοντογιάννης Δημητρίου ΓεώργιοςΝΑΙ
141. Σιδηρόπουλος Γεωργίου ΑναστάσιοςΝΑΙ
142. Γικόνογλου Μόσχου ΑθανάσιοςΝΑΙ
143. Τόλκας Χαραλάμπους ΆγγελοςΝΑΙ
144. Χαλκίδης Γεωργίου ΜιχαήλΝΑΙ
145. Μιχελογιαννάκης Δημητρίου ΙωάννηςΟΧΙ
146. Κεγκέρογλου Αλεξάνδρου ΒασίλειοςΝΑΙ ΑΡΧΗ, ΟΧΙ1, ΝΑΙ υπόλ.
147. Παρασύρης Γεωργίου ΦραγκίσκοςΝΑΙ
148. Στρατάκης Σοφοκλή ΕμμανουήλΝΑΙ
149. Σκραφνάκη Γρηγορίου ΜαρίαΝΑΙ
150. Κεφαλογιάννης Κωνσταντίνου Εμμανουήλ
151. Κριτσωτάκης Γεωργίου ΜιχαήλΟΧΙ
152. Αυγενάκης Kωνσταντίνου Ελευθέριος
153. Κατσούρας Σπυρίδωνα ΧρήστοςΟΧΙ
154. Βενιζέλος Βασιλείου ΕυάγγελοςΝΑΙ
155. Καστανίδης Γεωργίου Χαράλαμπος
156. Αράπογλου Ανέστη ΧρυσήΝΑΙ αρχη, ΟΧΙ στο 1
157. Μαγκριώτης Αστερίου ΙωάννηςΝΑΙ
158. Καϊλή Aλεξάνδρου Ευδοξία-ΕύαΝΑΙ
159. Βούγιας Αλεξάνδρου ΣπυρίδωνΝΑΙ
160. Τεκτονίδου Αναστασίου Κυριακή
161. Καραμανλής Αλεξάνδρου ΚωνσταντίνοςΝΑΙ
162. Γκιουλέκας Πέτρου ΚωνσταντίνοςΟΧΙ
163. Καλαφάτης Αθανασίου ΣταύροςΝΑΙ
164. Ιωαννίδης Δημητρίου ΙωάννηςΝΑΙ
165. Ράπτη Δημητρίου ΕλένηΝΑΙ
166. Ζιώγας Ηλία ΙωάννηςΟΧΙ
167. Καλαντίδου Παναγιώτη ΣοφίαΟΧΙ
168. Κολοκοτρώνης Χρήστου 'Αγγελος
169. Κουράκης Στυλιανού Αναστάσιος (Τάσος)ΟΧΙ
170. Γερανίδης Θεοδώρου ΒασίλειοςΝΑΙ
171. Αρβανιτίδης Πέτρου ΓεώργιοςΝΑΙ
172. Καράογλου Γεωργίου ΘεόδωροςΝΑΙ
173. Αναστασιάδης Ιωάννη ΣάββαςΝΑΙ
174. Ιγνατιάδης Γεωργίου ΘεόδωροςΟΧΙ
175. Βελόπουλος Ιωσήφ Κυριάκος
176. Αμμανατίδου-Πασχαλίδου Γεωργίου Ευαγγελία - (Λίτσα)ΟΧΙ
177. Παντούλας Χρήστου ΜιχαήλΝΑΙ
178. Αργύρης Ιωάννη ΕυάγγελοςΝΑΙ
179. Οικονόμου Σωκράτη ΑθανάσιοςΝΑΙ
180. Τασούλας Αναστασίου ΚωνσταντίνοςΝΑΙ
181. Καλογιάννης Ελευθερίου ΣταύροςΝΑΙ
182. Τιμοσίδης Ιωάννη ΜιχαήλΝΑΙ
183. Παπουτσής Πασχάλη ΔημήτριοςΝΑΙ
184. Εμινίδης Κωνσταντίνου ΣάββαςΝΑΙ
185. Παναγιωτόπουλος Ιωάννη ΝικόλαοςΝΑΙ
186. Ρόβλιας Χρήστου ΚωνσταντίνοςΝΑΙ
187. Σαλαγιάννης Βασιλείου ΝικόλαοςΝΑΙ
188. Θεοχάρη Αριστοτέλη ΜαρίαΝΑΙ
189. Τσιάρας Αλεξάνδρου ΚωνσταντίνοςΝΑΙ
190. Ταλιαδούρος Αθανασίου ΣπυρίδωνΝΑΙ
191. Πετσάλνικος Ιωάννη ΦίλιπποςΝΑΙ
192. Τζηκαλάγιας Γεωργίου ΖήσηςΟΧΙ
193. Γκερέκου Ιωάννη Αγγελική ('Αντζελα)ΝΑΙ
194. Δένδιας Σπυρίδωνος Νικόλαος-ΓεώργιοςΝΑΙ
195. Χαραλάμπους Μιχαήλ ΧαράλαμποςΟΧΙ
196. Μοσχόπουλος Αγαθαγγέλου ΣπυρίδωναςΝΑΙ
197. Παραστατίδης Σωκράτη ΘεόδωροςΟΧΙ
198. Φραγγίδης Σταύρου ΓεώργιοςΝΑΙ
199. Κιλτίδης Βασιλείoυ Κωνσταντίνος
200. Κουκουλόπουλος Δημητρίου ΠαρασκευάςΝΑΙ
201. Αθανασιάδης Θεοδώρου ΑλέξανδροςΟΧΙ
202. Βλατής Νικολάου ΙωάννηςΝΑΙ
203. Κασαπίδης Δημοσθένη ΓεώργιοςΝΑΙ
204. Παπαδόπουλος Γεωργίου ΜιχάληςΝΑΙ
205. Μπεγλίτης Ανδρέα ΠαναγιώτηςΝΑΙ
206. Φαρμάκη-Γκέκη Γεωργίου ΑικατερίνηΝΑΙ
207. Μανωλάκης Χρήστου ΆγγελοςΝΑΙ
208. Κόλλιας Ταξιάρχη ΚωνσταντίνοςΝΑΙ
209. Ρήγας Θεοφάνη ΠαναγιώτηςΝΑΙ
210. Παπαμανώλης Νικολάου ΓεώργιοςΠΑΡΩΝ αρχή, ΟΧΙ στο1 ναι υπολ
211. Βρούτσης Βασιλείου ΙωάννηςΝΑΙ
212. Γρηγοράκος Γεωργίου ΛεωνίδαςΝΑΙ
213. Δαβάκης Παναγιώτη ΑθανάσιοςΝΑΙ
214. Αποστολάκος Γεωργίου ΓρηγόριοςΝΑΙ
215. 'Εξαρχος Θεοδώρου ΒασίλειοςΝΑΙ
216. Σαχινίδης Δημητρίου ΦίλιπποςΝΑΙ
217. Αλεξανδρίδου Παύλου ΒασιλικήΝΑΙ
218. Χαρακόπουλος Παντελή ΜάξιμοςΝΑΙ
219. Ζώης Κωνσταντίνου ΧρήστοςΟΧΙ
220. Σκυλλάκος Ηλία ΑντώνιοςΟΧΙ
221. Ροντούλης Γεωργίου Αστέριος
222. Διώτη Μαρίνου ΗρώΟΧΙ
223. Καρχιμάκης Ελευθερίου ΜιχαήλΝΑΙ
224. Πλακιωτάκης Ιωσήφ ΙωάννηςΝΑΙ
225. Σηφουνάκης Οδυσσέα ΝικόλαοςΝΑΙ
226. Γαληνός Μιχαήλ Σπυρίδων (Σπύρος)ΟΧΙ
227. Σκοπελίτης Γεωργίου ΣταύροςΟΧΙ
228. Μαργέλης Νικολάου ΣπυροπάνοςΝΑΙ
229. Καρτάλης Ιωάννη ΚωνσταντίνοςΝΑΙ
230. Ζήση Αθανασίου ΡοδούλαΝΑΙ
231. Νάκος Σταύρου ΑθανάσιοςΝΑΙ
232. Νάνος Γεωργίου ΑπόστολοςΟΧΙ
233. Μαρκάκης Γεωργίου Παύλος
234. Κουσελάς Ηλία ΔημήτριοςΝΑΙ αρχή, παρών στο 1, ΝΑΙ υπολ
235. Γιαννακοπούλου Ιωάννη Κωνσταντίνα (Νάντια)ΝΑΙ
236. Βουδούρης Γεωργίου ΟδυσσέαςΟΧΙ
237. Σαμαράς Kωνσταντίνου ΑντώνιοςΝΑΙ
238. Λαμπρόπουλος Δημητρίου ΙωάννηςΝΑΙ
239. Μάντατζη Μουχάμερ ΤσετίνΟΧΙ
240. Ξυνίδης Γεωργίου ΣωκράτηςΝΑΙ
241. Κοντός Ευστρατίου ΑλέξανδροςΝΑΙ
242. Καρύδης Μιχαήλ ΔημήτριοςΝΑΙ αρχήΟΧΙ στο 1, ΝΑΙ υπόλ.
243. Μπεντενιώτης Ανάργυρου ΕμμανουήλΝΑΙ
244. Μελάς Ιωάννη ΠαναγιώτηςΟΧΙ
245. Μανωλάκου Εμμανουήλ ΔιαμάντωΟΧΙ
246. Αποστολάτος Σπυρίδωνα Βαϊτσης
247. Δρίτσας Παναγιώτη ΘεόδωροςΟΧΙ
248. Νιώτης Δημητρίου ΓρηγόριοςΝΑΙ
249. Λιντζέρης Γεωργίου ΔημήτριοςΝΑΙ
250. Διαμαντίδης Δημητρίου ΙωάννηςΝΑΙ
251. Τραγάκης Παναγιώτη ΙωάννηςΝΑΙ
252. Νεράντζης Δημητρίου ΑναστάσιοςΝΑΙ
253. Νικολαϊδου Αρίσταρχου Βαρβάρα (Βέρα)
254. Ανατολάκης Στεφάνου Γεώργιος
255. Λαφαζάνης Γεωργίου ΠαναγιώτηςΟΧΙ
256. Τζάκρη Εμμανουήλ ΘεοδώραΝΑΙ
257. Θεοδωρίδης Ιωάννη Ηλίας
258. Γιουματζίδης Μελετίου Βασίλειος
259. Καρασμάνης Αθανασίου ΓεώργιοςΟΧΙ
260. Αμοιρίδης Παναγιώτη ΙωάννηςΟΧΙ
261. Παπαγεωργίου Ανδρέα Αθανάσιος ΝΑΙ
262. Μίχου Κωνσταντίνου Μαρία ΝΑΙ αρχή, ΟΧΙ στο1,ΝΑΙ υπολ
263. Κουκοδήμος Γεωργίου Κωνσταντίνος ΝΑΙ
264. Τσουμάνης Αχιλλέα Δημήτριος ΝΑΙ
265. Παπαχρήστος Καλλίμαχου Ευάγγελος ΟΧΙ
266. Όθωνας Όθωνα ΕμμανουήλΝΑΙ
267. Κεφαλογιάννη Ιωάννη ΄Ολγα ΝΑΙ
268. Χατζή Οσμάν Ραήφ Αχμέτ ΝΑΙ
269. Πεταλωτής Στυλιανού Γεώργιος ΝΑΙ
270. Στυλιανίδης Στυλιανού Ευριπίδης ΝΑΙ
271. Βαρδίκος Χαραλάμπους Πυθαγόρας ΝΑΙ
272. Μπόλαρης Ηλία Μάρκος ΝΑΙ
273. Κουτμερίδης Θεοδώρου Ευστάθιος ΝΑΙ
274. Τζελέπης Γεωργίου Μιχαήλ ΝΑΙ αρχη, παρών στο 1,ΝΑΙ υπολ
275. Λεονταρίδης Χρήστου Θεόφιλος ΟΧΙ
276. Καριπίδης Δημητρίου Αναστάσιος ΟΧΙ
277. Κόλλια-Τσαρουχά συζ. Χρήστου Μαρία ΟΧΙ
278. Πολατίδης Χαραλάμπους Ηλίας
279. Χάϊδος Ιωάννη Χρήστος ΝΑΙ
280. Μαγκούφης Ευθυμίου Χρήστος ΠΑΡΩΝ αρχή, ΟΧΙστο1, ΝΑΙ υπολ
281. Μερεντίτη Δημητρίου Αθανασία (Σούλα)ΝΑΙ
282. Σκρέκας Θεόδωρος ΝΑΙ
283. Χατζηγάκης Μιχαήλ Σωτήριος ΝΑΙ
284. Τσώνης Αθανασίου Νικόλαος ΝΑΙ
285. Αντωνίου Νικολάου Αντωνία (Τόνια) ΝΑΙ
286. Μπατζελή Γεωργίου Αικατερίνη ΝΑΙ
287. Σταϊκούρας Κωνσταντίνου Χρήστος ΝΑΙ
288. Γιαννόπουλος Λάμπρου Αθανάσιος
289. Κωνσταντινίδης Γεωργίου Ευστάθιος ΝΑΙ
290. Λιάνης Θεμιστοκλή Γεώργιος ΟΧΙ
291. Παπαθανάση Κωνσταντίνου Αφροδίτη ΝΑΙ
292. Δριβελέγκας Κωνσταντίνου Ιωάννης ΝΑΙ
293. Λαφαζάνης Γεωργίου Αργύριος
294. Βαγιωνάς Κωνσταντίνου Γεώργιος ΟΧΙ
295. Δαμιανάκης Νικολάου Ευτύχιος ΝΑΙ
296. Βαλυράκης Ιωαν. Ιωσήφ
297. Κουρουπάκη Σταύρου Ευαγγελία ΝΑΙ
298. Μαρκογιαννάκης Εμμανουήλ Χρήστος ΝΑΙ
299. Τσουρή Στεφάνου Ελπίδα ΝΑΙ
300. Μουσουρούλης Δημητρίου Κωνσταντίνος ΝΑΙ
Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου 2012
Δευτέρα 30 Ιανουαρίου 2012
PSI, αγγλικό δίκαιο, δανειακή και Αριστερά
Eρ. Βρισκόμαστε στην κορύφωση των διαπραγματεύσεων για το PSI. Εκτιμάτε ότι η κυβέρνηση Παπαδήμου συμμετέχει στη διαπραγμάτευση ουσιαστικά ή έχει ρόλο παρατηρητή;
Απ. Συμμετέχει. Βοηθώντας τις θέσεις των τραπεζών εναντίον των ελληνικών συμφερόντων. Η κυβέρνηση Παπαδήμου, προφανώς ελεγχόμενη από τις Τράπεζες, τον Σόρος, τον Ρόντος κλπ., αλλά και γιατί η ελληνική πολιτική τάξη έχει παραδοθεί ψυχολογικά, είναι έτοιμη να υπογράψει ότι χαρτί της βάλουνε μπροστά της. Υπερασπίζεται τις θέσεις του Νταλάρα εναντίον της Ελλάδας και γι’ αυτό βγήκε αυτός και είπε στους Φαϊνάνσιαλ Τάιμς και αλλού ότι δεν έχει κανένα παράπονο με την Αθήνα, έχει όμως με τη Γερμανία και το ΔΝΤ που, για δικούς τους λόγους, μπλόκαραν μέχρι στιγμής τη συμφωνία απαιτώντας καλύτερα επιτόκια για την Ελλάδα! Ζητάνε χαμηλότερο επιτόκιο για τα ομόλογα από αυτό που ζητάει η Αθήνα! Το αγγλικό δίκαιο μάλιστα, που είναι το ατομικό όπλο της Αθήνας στον πόλεμο χρέους, που μπορεί να κάνει τη διαφορά ανάμεσα στο θάνατο και τη σωτηρία της Ελλάδας, βγήκαν οι ίδιοι οι Γερμανοί και είπαν στο Βήμα, την Κυριακή, ότι δεν το θέλουν, αλλά δεν επιμένουν αφού το δίνουν οι ’Eλληνες.
Τα ελληνικά ΜΜΕ, που κυρίως έχουν μείνει πια στα χέρια της τρόικας, τα εμφανίζουν αυτά φυσιολογική εξέλιξη. Είναι τμήμα του ψυχολογικού πολέμου που δέχεται ο ελληνικός λαός από την αρχή της κρίσης.
Κατά τη γνώμη μου στην Ελλάδα, σήμερα, εφαρμόζεται το πιο επεξεργασμένο πρόγραμμα ψυχολογικού πολέμου και χειραγώγησης της σκέψης ελίτ και κοινωνίας στην παγκόσμια ιστορία. Eίναι απίστευτα αυτά που κάνουν, δεν μπορεί να τους παρακολουθήσει κανείς. Να βγάζουν π.χ., την υπαρκτή τερατωδία του νέου μνημονίου μπροστά, και φροντίζουν να καλύψουν έτσι το πολύ χειρότερο έγκλημα των ομολόγων. Ο κόσμος τώρα δεν ξέρει ότι και το χειρότερο μνημόνιο μπορεί να ανατραπεί από τη Βουλή, όχι όμως να ξαναγυρίσουν τα ομόλογα στο ελληνικό δίκαιο ή να μην ισχύσουν οι όροι μιας διεθνούς συνθήκης όπως η δανειακή, αν ψηφιστεί από ενισχυμένη πλειοψηφία στη Βουλή. Για να αρνηθείς αύριο τέτοιες συνθήκες, πρέπει να κάνεις επανάσταση, νάρθεις σε πλήρη ρήξη με το διεθνές σύστημα.
Με τον τρόπο που τα μέσα παρουσιάζουν το PSI, κάνουν να φαίνεται φυσιολογική η προδοσία και η συνθηκολόγηση της χώρας για να μη ξεσηκωθούν οι ‘Ελληνες. Είναι μια διαδικασία εξοικείωσης, την ίδια που περνάει φερ¨ειπείν ένας νεκροθάφτης, κάποιος που δουλεύει με τα σκουπίδια ή σε ένα σφαγείο. Του φαίνεται φυσιολογική η μυρωδιά και καταλήγει να την αποδέχεται. Αλλοιώς δεν μπορείς να δουλέψεις. Aυτό συνέβη στον ελληνικό λαό με κολοσσιαίες πολιτικές συνέπειες. Βέβαια υπάρχει και πιο σπουδαίο σκέλος στην καμπάνια. Να δοθεί η εντύπωση και δυστυχώς έχει δοθεί, ότι δεν γίνεται τίποτα. ‘Aμα το πιστέψεις αυτό τέλειωσες. Ο λαός θα ξυπνήσει, γιατί η πραγματικότητα είναι ισχυρότερη από την καλύτερη πλύση εγκεφάλου, όταν όμως ξυπνήσει θα είναι σε πολύ δυσκολότερη κατάσταση. Γι’ αυτό και προσωπικά, ως δημοσιογράφος, πιστεύω ότι θα ήταν σοβαρό σφάλμα και δεν θα είχε κανένα νόημα να πάμε τώρα, που επιχειρούν τη μεγάλη εγχείρηση του ελληνικού λαού, που θέλουν να αφανίσουν αυτό τον λαό και το κράτος του, σε απεργία διαρκείας των δημοσιογράφων, να θέσουμε δηλαδή τον ελληνικό λαό σε κατάσταση καταστολής, να αποκοιμιέται με σήριαλ την ώρα που του κατακρεουργούν τη χώρα. Εκτός αν πιστεύουμε κι εμείς ότι δεν γίνεται τίποτα με τα γενικά και περιοριστούμε σε κλαδικές κινητοποιήσεις. Το πρόβλημά μας όμως είναι γενικό, ελληνικό, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο.
Ερ. Έχετε αναδείξει πολύ το ζήτημα της υπαγωγής του «κουρεμένου» χρέους στο αγγλικό δίκαιο…
Απ. Και τα ελληνικά δικαστήρια, έχει εξίσου μεγάλη σημασία. Αν μας δίνανε ένα κούρεμα ικανοποιητικό, ας πούμε 80%, που θα μπορούσαμε άνετα να διεκδικήσουμε με τους παρόντες συσχετισμούς, αλλά δεν το κάνει η κυβέρνηση, γιατί δεν είναι ελληνική κυβέρνηση, το ζήτημα του δικαίου και των δικαστηρίων δεν θα ήταν σοβαρό. Αν η συμφωνία της 26.10, που οδηγεί στο “πακέτο PSI, νέο μνημόνιο, νέα δανειακή”, οδηγούσε σε βιώσιμο χρέος, δεν θα ήταν σπουδαία η διαφορά. Αλλά δεν οδηγούν. Οι ίδιοι το παραδέχονται που τις έφτιαξαν. Λένε ότι θα πάνε το ελληνικό χρέος σε 120% το 2020. Φυσικά δεν θα γίνει αυτό, βασίζονται σε εξωφρενικές υποθέσεις και έπεσαν πάντα πολύ έξω μέχρι τώρα. Και μέχρι το 2020, με αυτές τις πολιτικές και τη διεθνή κατάσταση, δεν θα υπάρχει Ελλάδα. Αλλά ας πούμε προς στιγμήν ότι έχουν δίκηο. Πάλι 120% δεν είναι βιώσιμο. Με 120% μπήκαμε στο Μνημόνιο!
Μένοντας με μη βιώσιμο χρέος τι σημαίνει; ‘Oτι πάμε είτε σε χρεωκοπία είτε σε καινούρια αναδιάρθρωση. Αλλά ενώ τώρα έχουμε στην αρμοδιότητα της Βουλής να αποφασίζει τους όρους αποπληρωμής του δικαίου και των δικαστηρίων να εκδικάζουν τις διαφορές. Αύριο, το αγγλικό δίκαιο, το πιο φιλικό για τον πιστωτή, θα διέπει τα ομόλογα. Και ξένα δικαστήρια θα εκδικάζουν τις διαφορές τους. Τώρα βέβαια επειδή στη χώρα μας οργιάζει η απάτη, θα φέρει ο Παπαδήμος μια σαχλαμάρα, ότι τις δημευτικές αποφάσεις θα τις εκτελούν ελληνικά δικαστήρια και θα πανηγυρίσουν οι καραγκιόζηδες. Θα μας κλείσουν το μάτι και θα μας πουν ότι αυτό που η κυβέρνηση δεν κάνει τώρα, που μπορεί από πλευράς διεθνούς νομιμότητας και πολιτικής ακόμα να το κάνει, θα το κάνει αύριο ο Ειρηνοδίκης της Κοζάνης, αμφισβητώντας όλη τη διεθνή νομιμότητα και τις συνθήκες που θα επικυρώσουν δια της υπογραφής τους οι εκπρόσωποι της Ελλάδας. Αρνήθηκαν να πληρώσουν τα χρέη οι Αμερικανοί όταν επαναστάτησαν κατά των ‘Aγλλων, οι Μπολσεβίκοι, ο Κάστρο. Αλλά δεν είναι βέβαια το απλούστερο πράγμα. Οι τίτλοι έχουν σημασία. Ο Εφραίμ χρησιμοποιεί πεντακόσια χρόνια μετά τα χρυσόβουλα Βυζαντινών Αυτοκρατόρων. Λέτε οι μεγάλες τράπεζες του κόσμου και τα ευρωπαϊκά κράτη να μας αφήσουν εύκολα να κάνουμε ότι θέλουμε, να μη χρησιμοποιήσουν τους τίτλους ιδιοκτησίας της χώρας, που ετοιμάζεται να τους δώσει αυτές τις μέρες, κατά τρόπο εγκληματικό και προδοτικό, η κυβέρνηση;
Υπάρχει όμως και κάτι ακόμα, πολύ σημαντικό. Σήμερα, νόμισμα της χώρας είναι το ευρώ. Δεν γνωρίζουμε όμως αν θα υπάρχει ευρώ αύριο, αν εμείς δεν θα θελήσουμε ή αυτοί δεν θα μας υποχρεώσουν να φύγουμε. Τι γίνεται με το χρέος σε αυτή την περίπτωση. Αν είμαστε σε ελληνικό δίκαιο και ελληνικά δικαστήρια το κάνουμε δραχμές και το αφήνουμε να παρακολουθεί την εξέλιξη του ΑΕΠ. Κατά πάσα πιθανότητα θα πληθωρισθεί. Αν τόχουμε δέσει τώρα σε ευρώ, με το αγγλικό δίκαιο, κινδυνεύει να διπλασιασθεί ή να τριπλασιασθεί.
Το χρέος υπό ελληνικό δίκαιο είναι όπλο της χώρας και για να αποφύγει την άτακτη χρεωκοπία και τη δήμευση της περιουσίας της και για να εμποδίσει τυχόν εξαναγκασμό σε αποχώρηση υπό δυσμενείς όρους από το ευρώ και για να επιχειρήσει μονομερή ήπια αναδιάρθρωση σε περίπτωση αποχώρησης. Χρέος στο αγγλικό δίκαιο, σε συνδυασμό μάλιστα με EFSF, μνημόνια, μεσοπρόθεσμα και νέα δανειακή, σημαίνει ότι οι πιστωτές γίνονται νόμιμοι ιδιοκτήτες της χώρας, με εξευτελιστικό αντίτιμο. Αφοπλίζουν νομικά και πολιτικά, γιατί θα γίνουν με την υπογραφή της, την Ελλάδα, προτού της επιτεθούν οικονομικά και με άλλα ίσως μέσα, αυτό που κάνανε δηλαδή στο ΕΑΜ με τη Βάρκιζα, ή πήγαν να κάνουν με το σχέδιο Ανάν στην Κύπρο. Διατήρησαν την επιγραφή Κυπριακή Δημοκρατία και πήγαν να πάρουν όλο το περιεχόμενο του κράτους, τα μέσα να ασκεί την κυριαρχία και ανεξαρτησία του.
Ερ. Αν διαλυθεί η Ευρωζώνη…
Απ. Τότε είναι πιο περίπλοκο το ζήτημα, γιατί δεν ξέρω με ποιο νόμισμα θα αντικαταστήσουν το ευρώ, ποιους όρους κ.λπ. Το σίγουρο είναι ότι η χώρα είναι στα πρόθυρα της κατάρρευσης, η Ε.Ε. περνάει μια πολύ μεγάλη κρίση, πιθανώς να γίνει ένας πολύ μεγάλος πόλεμος δίπλα μας, στη Μέση Ανατολή, και δεν ξέρω εάν υπάρχει σχέδιο εμπλοκής Ελλάδας και Κύπρου. Η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται στην χειρότερη κρίση από το 1929. Είναι κυριολεκτικά τρέλα υπό αυτές τις συνθήκες η Ελλάδα να κατοχυρώσει νομικά αξιώσεις των πιστωτών.
Προτού όμως διαλυθεί η ευρωζώνη, εμείς πρέπει να αντιμετωπίσουμε το δικό μας πρόβλημα. Να πααμείνουμε στο ελληνικό δίκαιο και τα δικαστήρια. ‘Oπως και η συμμετοχή στην ευρωζώνη και την ΕΕ συνεπάγεται όχι μόνο προβλήματα και υποχρεώσεις, εμπεριέχει και τεράστιες δυνατότητες, πολύ μεγάλα θεσμικά και πολιτικά όπλα για μια χώρα μέλος, που φυσικά, αυτή η κυβέρνηση και η προηγούμενη, όχι μόνο δεν χρησιμοποίησαν, έκαναν ότι μπορούσαν για να τα αχρηστέψουν. Η συζήτηση για ευρώ ή δραχμή είναι, στην καλύτερη περίπτωση, ανόητη με τον τρόπο που διεξάγεται. Δεν μας επιτίθεται άλλωστε η ΕΕ, ούτε το ευρώ είναι το μεγαλύτερο από τα προβλήματά μας. Μας επιτίθεται το χρηματιστικό κεφάλαιο, η Αυτοκρατορία του Χρήματος, πανταχού παρούσα στις οικονομικές και πολιτικές δομές της Ευρώπης και των κρατών της. Την Ευρώπη πρέπει να την αντιληφθούμε ως το αντικειμενικό πεδίο μάχης στο οποίο βρισκόμαστε. Κι αν φύγουμε, πρέπει να το κάνουμε γιατί εξυπηρετεί τον αγώνα μας. Και η Ελλάδα του Πιουριφόι είχε εθνικό νόμισμα, δεν ήταν όμως ανεξάρτητη και κυρίαρχη χώρα. Συγκεκριμένη ανάλυση συγκεκριμένης ανάλυσης, όπως έλεγε ο αγαπητός στους περισσότερους αριστερούς Λένιν, συγκεκριμένη ανάλυση σε κάθε στροφή της πορείας, για κάθε πρόβλημα που τίθεται μπροστά μας.
Ερώτ. Ουσιαστικά μιλάτε για μια έμμεση κατάλυση του ελληνικού κράτους. Η Αριστερά συνειδητοποιεί τον κίνδυνο;
Απάντ. Ασφαλώς. Και έχει τρομοκρατηθεί, όπως και οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις της χώρας. Κρύβει το κεφάλι της στην άμμο, στην καλύτερη περίπτωση τα λέει στη Βουλή, όπως ο Αλέξης Τσίπρας, που την τιμά με την παρουσία του αυτή την εποχή της απίστευτης κοινοβουλευτικής παρακμής.Μέχρις εκεί. Η αροστερά στο σύνολό της συνεχίζει τις “συνήθεις δραστηριότητες”, τις εκδηλώσεις, τις εκλογικές προετοιμασίες κλπ. Η ανθρωπότητα, έλεγε ο Μαρξ, θέτει τα προβλήματα που μπορεί να αντιμετωπίσει. Αντιστρόφως, οι άνθρωποι, όταν φοβόμαστε ότι δεν μπορούμε να βρούμε ικανοποιητική απάντηση, αποφεύγουμε συνήθως το πρόβλημα, ή προσπαθούμε να το περιορίσουμε στις διαστάσεις που νομίζουμε ότι τα καταφέρνουμε. Μόνο που τα προβλήματα είναι αντικειμενικά. Αν η ανάλυση που κάναμε προηγουμένως είναι σωστή, θάπρεπε όσοι τη συμμερίζονται νάχουν βγει προ πολλού στα κεραμίδια, νάχουν κάνει ότι περνάει από το χέρι τους για να διαφωτίσουν τον ελληνικό λαό και να τον ξεσηκώσουν με όλα τα μέσα, παρουσιάζοντάς τους και τις εναλλακτικές προτάσεις τους.
Εμείς, ως Σπίθα, είμαστε περήφανοι γιατί αναδείξαμε πολύ νωρίς το θέμα του αγγλικού δικαίου και της δανειακής σύμβασης και καταφέραμε, με τη φασαρία που κάναμε, να το εγγράψουμε τουλάχιστο στη δημόσια συζήτηση. Αλλά απέχει πολύ αυτό το αποτέλεσμα από το να μας ικανοποιεί. Στις αρχές Δεκεμβρίου, το Συνέδριο της Σπίθας απευθύνθηκε σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας, ζητώντας τους να παραμερίσουν τις διαφορές τους και να ενωθούν στον αγώνα αυτό και για να σταματήσει η πολιτική ανωμαλία που συνιστά η μη διεξαγωγή εκλογών σε συνθήκες προφανούς δυσαρμονίας εντολής, λαϊκής βούλησης και κυβέρνησης. Πριν από είκοσι μέρες προτείναμε στον Αλέξη Τσίπρα να οργανωθούν άμεσα, στην Αθήνα και σε όλη την Ελλάδα, συγκεντρώσεις όλων των δυνάμεων που είναι αντίθετες στις συμφωνίες αυτές, από τον Πάνο Καμμένο έως την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, να δώσουμε το σήμα ότι καμιά διαφορά δεν μπορεί να μας χωρίσει μπροστά στο ύψιστο διακύβευμα για τον ελληνικό λαό, ότι για μας δεν έχει σημασία από πού ερχόμαστε, αλλά το που πάμε. Φάνηκε προς στιγμήν να συμμερίζεται αυτή την άποψη, απάντηση όμως δεν πήραμε τελικά. Επαναλαμβάνω και τώρα δημόσια την πρόταση αυτή. Τάπα και στον Παναγιώτη Κουρουμπλή, ελπίζω και σε μια θετική δική του απάντηση. Διατυπώνουμε αυτή την πρόταση προς όλους, είναι ήδη αργά. Ελπίζω, η εκδήλωση για το ΕΛΑΔΑ, την ερχόμενη Τετάρτη, να γίνει και μια εκδήλωση αποφασιστικότητας να μην περάσουν αυτά τα μέτρα.
Θέλουμε μαζί μας και την ηγεσία του ΚΚΕ, που έχει την εμπιστοσύνη μιας μερίδας των πιο καταπιεσμένων στρωμάτων του λαού μας. Δεν καταλαβαίνουμε πως δεν μπορεί π.χ. να “μυρίσει” τον Τσίπρα, δεν μπορεί να προχωρήσει σε καμιά συνεργασία με κανένα, ενώ μπορούσε μια χαρά να κάνει κυβέρνηση με τον Μητσοτάκη. Εικόνισμα έκαναν τον Λένιν, αλλά ξέχασαν το περίφημο σύνθημά του “χτυπάμε μαζί, βαδίζουμε χωριστά”, που τον οδήγησε ακόμα και σε συμμαχία με τους παλαιοημερολογίτες για να υπερασπιστεί τα δημοκρατικά δικαιώματα στην τσαρική Ρωσία και τον έκανε να πει την περίφημη φράση του “και με το διάβολο και με τη γιαγιά του θα συνεργαστώ για να πετύχει ο αγώνας μου”. Αλλά ο Λένιν, ότι και αν του προσάψει κανείς, ήθελε να δώσει αγώνα και ήθελε και να νικήσει και είχε και το μυαλό για να το καταφέρει. Η δήθεν υπερεπαναστατική πολιτική και φρασεολογία είναι ο συντομότερος δρόμος για την ήττα, όπως απέδειξε το κλασικό παράδειγμα του Γερμανικού ΚΚ, που κατάφερε με αυτόν τον τρόπο να οδηγήσει τον Χίτλερ στην εξουσία και τον ευρωπαϊκό σοσιαλισμό σε μια ήττα από την οποία, στην πραγματικότητα, ουδέποτε συνήλθε.
Σε ότι αφορά τον κ. Κουβέλη, δεν έχω πεισθεί ακόμα ότι πρόκειται περί αριστεράς, ίσως οι πράξεις τους στην πορεία μας πείσουν. Αλλά και δημοκράτης δεν μπορείς να είσαι, αν δεν πολεμάς αποφασιστικά το μνημόνιο. Γιατί είναι γραμμένη στις εξισώσεις του η κατάργηση της δημοκρατίας. Ισως με βρίσκουν κάπως αυστηρό, αλλά από αυτούς εξαρτάται να με διαψεύσουν
Απ. Συμμετέχει. Βοηθώντας τις θέσεις των τραπεζών εναντίον των ελληνικών συμφερόντων. Η κυβέρνηση Παπαδήμου, προφανώς ελεγχόμενη από τις Τράπεζες, τον Σόρος, τον Ρόντος κλπ., αλλά και γιατί η ελληνική πολιτική τάξη έχει παραδοθεί ψυχολογικά, είναι έτοιμη να υπογράψει ότι χαρτί της βάλουνε μπροστά της. Υπερασπίζεται τις θέσεις του Νταλάρα εναντίον της Ελλάδας και γι’ αυτό βγήκε αυτός και είπε στους Φαϊνάνσιαλ Τάιμς και αλλού ότι δεν έχει κανένα παράπονο με την Αθήνα, έχει όμως με τη Γερμανία και το ΔΝΤ που, για δικούς τους λόγους, μπλόκαραν μέχρι στιγμής τη συμφωνία απαιτώντας καλύτερα επιτόκια για την Ελλάδα! Ζητάνε χαμηλότερο επιτόκιο για τα ομόλογα από αυτό που ζητάει η Αθήνα! Το αγγλικό δίκαιο μάλιστα, που είναι το ατομικό όπλο της Αθήνας στον πόλεμο χρέους, που μπορεί να κάνει τη διαφορά ανάμεσα στο θάνατο και τη σωτηρία της Ελλάδας, βγήκαν οι ίδιοι οι Γερμανοί και είπαν στο Βήμα, την Κυριακή, ότι δεν το θέλουν, αλλά δεν επιμένουν αφού το δίνουν οι ’Eλληνες.
Τα ελληνικά ΜΜΕ, που κυρίως έχουν μείνει πια στα χέρια της τρόικας, τα εμφανίζουν αυτά φυσιολογική εξέλιξη. Είναι τμήμα του ψυχολογικού πολέμου που δέχεται ο ελληνικός λαός από την αρχή της κρίσης.
Κατά τη γνώμη μου στην Ελλάδα, σήμερα, εφαρμόζεται το πιο επεξεργασμένο πρόγραμμα ψυχολογικού πολέμου και χειραγώγησης της σκέψης ελίτ και κοινωνίας στην παγκόσμια ιστορία. Eίναι απίστευτα αυτά που κάνουν, δεν μπορεί να τους παρακολουθήσει κανείς. Να βγάζουν π.χ., την υπαρκτή τερατωδία του νέου μνημονίου μπροστά, και φροντίζουν να καλύψουν έτσι το πολύ χειρότερο έγκλημα των ομολόγων. Ο κόσμος τώρα δεν ξέρει ότι και το χειρότερο μνημόνιο μπορεί να ανατραπεί από τη Βουλή, όχι όμως να ξαναγυρίσουν τα ομόλογα στο ελληνικό δίκαιο ή να μην ισχύσουν οι όροι μιας διεθνούς συνθήκης όπως η δανειακή, αν ψηφιστεί από ενισχυμένη πλειοψηφία στη Βουλή. Για να αρνηθείς αύριο τέτοιες συνθήκες, πρέπει να κάνεις επανάσταση, νάρθεις σε πλήρη ρήξη με το διεθνές σύστημα.
Με τον τρόπο που τα μέσα παρουσιάζουν το PSI, κάνουν να φαίνεται φυσιολογική η προδοσία και η συνθηκολόγηση της χώρας για να μη ξεσηκωθούν οι ‘Ελληνες. Είναι μια διαδικασία εξοικείωσης, την ίδια που περνάει φερ¨ειπείν ένας νεκροθάφτης, κάποιος που δουλεύει με τα σκουπίδια ή σε ένα σφαγείο. Του φαίνεται φυσιολογική η μυρωδιά και καταλήγει να την αποδέχεται. Αλλοιώς δεν μπορείς να δουλέψεις. Aυτό συνέβη στον ελληνικό λαό με κολοσσιαίες πολιτικές συνέπειες. Βέβαια υπάρχει και πιο σπουδαίο σκέλος στην καμπάνια. Να δοθεί η εντύπωση και δυστυχώς έχει δοθεί, ότι δεν γίνεται τίποτα. ‘Aμα το πιστέψεις αυτό τέλειωσες. Ο λαός θα ξυπνήσει, γιατί η πραγματικότητα είναι ισχυρότερη από την καλύτερη πλύση εγκεφάλου, όταν όμως ξυπνήσει θα είναι σε πολύ δυσκολότερη κατάσταση. Γι’ αυτό και προσωπικά, ως δημοσιογράφος, πιστεύω ότι θα ήταν σοβαρό σφάλμα και δεν θα είχε κανένα νόημα να πάμε τώρα, που επιχειρούν τη μεγάλη εγχείρηση του ελληνικού λαού, που θέλουν να αφανίσουν αυτό τον λαό και το κράτος του, σε απεργία διαρκείας των δημοσιογράφων, να θέσουμε δηλαδή τον ελληνικό λαό σε κατάσταση καταστολής, να αποκοιμιέται με σήριαλ την ώρα που του κατακρεουργούν τη χώρα. Εκτός αν πιστεύουμε κι εμείς ότι δεν γίνεται τίποτα με τα γενικά και περιοριστούμε σε κλαδικές κινητοποιήσεις. Το πρόβλημά μας όμως είναι γενικό, ελληνικό, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο.
Ερ. Έχετε αναδείξει πολύ το ζήτημα της υπαγωγής του «κουρεμένου» χρέους στο αγγλικό δίκαιο…
Απ. Και τα ελληνικά δικαστήρια, έχει εξίσου μεγάλη σημασία. Αν μας δίνανε ένα κούρεμα ικανοποιητικό, ας πούμε 80%, που θα μπορούσαμε άνετα να διεκδικήσουμε με τους παρόντες συσχετισμούς, αλλά δεν το κάνει η κυβέρνηση, γιατί δεν είναι ελληνική κυβέρνηση, το ζήτημα του δικαίου και των δικαστηρίων δεν θα ήταν σοβαρό. Αν η συμφωνία της 26.10, που οδηγεί στο “πακέτο PSI, νέο μνημόνιο, νέα δανειακή”, οδηγούσε σε βιώσιμο χρέος, δεν θα ήταν σπουδαία η διαφορά. Αλλά δεν οδηγούν. Οι ίδιοι το παραδέχονται που τις έφτιαξαν. Λένε ότι θα πάνε το ελληνικό χρέος σε 120% το 2020. Φυσικά δεν θα γίνει αυτό, βασίζονται σε εξωφρενικές υποθέσεις και έπεσαν πάντα πολύ έξω μέχρι τώρα. Και μέχρι το 2020, με αυτές τις πολιτικές και τη διεθνή κατάσταση, δεν θα υπάρχει Ελλάδα. Αλλά ας πούμε προς στιγμήν ότι έχουν δίκηο. Πάλι 120% δεν είναι βιώσιμο. Με 120% μπήκαμε στο Μνημόνιο!
Μένοντας με μη βιώσιμο χρέος τι σημαίνει; ‘Oτι πάμε είτε σε χρεωκοπία είτε σε καινούρια αναδιάρθρωση. Αλλά ενώ τώρα έχουμε στην αρμοδιότητα της Βουλής να αποφασίζει τους όρους αποπληρωμής του δικαίου και των δικαστηρίων να εκδικάζουν τις διαφορές. Αύριο, το αγγλικό δίκαιο, το πιο φιλικό για τον πιστωτή, θα διέπει τα ομόλογα. Και ξένα δικαστήρια θα εκδικάζουν τις διαφορές τους. Τώρα βέβαια επειδή στη χώρα μας οργιάζει η απάτη, θα φέρει ο Παπαδήμος μια σαχλαμάρα, ότι τις δημευτικές αποφάσεις θα τις εκτελούν ελληνικά δικαστήρια και θα πανηγυρίσουν οι καραγκιόζηδες. Θα μας κλείσουν το μάτι και θα μας πουν ότι αυτό που η κυβέρνηση δεν κάνει τώρα, που μπορεί από πλευράς διεθνούς νομιμότητας και πολιτικής ακόμα να το κάνει, θα το κάνει αύριο ο Ειρηνοδίκης της Κοζάνης, αμφισβητώντας όλη τη διεθνή νομιμότητα και τις συνθήκες που θα επικυρώσουν δια της υπογραφής τους οι εκπρόσωποι της Ελλάδας. Αρνήθηκαν να πληρώσουν τα χρέη οι Αμερικανοί όταν επαναστάτησαν κατά των ‘Aγλλων, οι Μπολσεβίκοι, ο Κάστρο. Αλλά δεν είναι βέβαια το απλούστερο πράγμα. Οι τίτλοι έχουν σημασία. Ο Εφραίμ χρησιμοποιεί πεντακόσια χρόνια μετά τα χρυσόβουλα Βυζαντινών Αυτοκρατόρων. Λέτε οι μεγάλες τράπεζες του κόσμου και τα ευρωπαϊκά κράτη να μας αφήσουν εύκολα να κάνουμε ότι θέλουμε, να μη χρησιμοποιήσουν τους τίτλους ιδιοκτησίας της χώρας, που ετοιμάζεται να τους δώσει αυτές τις μέρες, κατά τρόπο εγκληματικό και προδοτικό, η κυβέρνηση;
Υπάρχει όμως και κάτι ακόμα, πολύ σημαντικό. Σήμερα, νόμισμα της χώρας είναι το ευρώ. Δεν γνωρίζουμε όμως αν θα υπάρχει ευρώ αύριο, αν εμείς δεν θα θελήσουμε ή αυτοί δεν θα μας υποχρεώσουν να φύγουμε. Τι γίνεται με το χρέος σε αυτή την περίπτωση. Αν είμαστε σε ελληνικό δίκαιο και ελληνικά δικαστήρια το κάνουμε δραχμές και το αφήνουμε να παρακολουθεί την εξέλιξη του ΑΕΠ. Κατά πάσα πιθανότητα θα πληθωρισθεί. Αν τόχουμε δέσει τώρα σε ευρώ, με το αγγλικό δίκαιο, κινδυνεύει να διπλασιασθεί ή να τριπλασιασθεί.
Το χρέος υπό ελληνικό δίκαιο είναι όπλο της χώρας και για να αποφύγει την άτακτη χρεωκοπία και τη δήμευση της περιουσίας της και για να εμποδίσει τυχόν εξαναγκασμό σε αποχώρηση υπό δυσμενείς όρους από το ευρώ και για να επιχειρήσει μονομερή ήπια αναδιάρθρωση σε περίπτωση αποχώρησης. Χρέος στο αγγλικό δίκαιο, σε συνδυασμό μάλιστα με EFSF, μνημόνια, μεσοπρόθεσμα και νέα δανειακή, σημαίνει ότι οι πιστωτές γίνονται νόμιμοι ιδιοκτήτες της χώρας, με εξευτελιστικό αντίτιμο. Αφοπλίζουν νομικά και πολιτικά, γιατί θα γίνουν με την υπογραφή της, την Ελλάδα, προτού της επιτεθούν οικονομικά και με άλλα ίσως μέσα, αυτό που κάνανε δηλαδή στο ΕΑΜ με τη Βάρκιζα, ή πήγαν να κάνουν με το σχέδιο Ανάν στην Κύπρο. Διατήρησαν την επιγραφή Κυπριακή Δημοκρατία και πήγαν να πάρουν όλο το περιεχόμενο του κράτους, τα μέσα να ασκεί την κυριαρχία και ανεξαρτησία του.
Ερ. Αν διαλυθεί η Ευρωζώνη…
Απ. Τότε είναι πιο περίπλοκο το ζήτημα, γιατί δεν ξέρω με ποιο νόμισμα θα αντικαταστήσουν το ευρώ, ποιους όρους κ.λπ. Το σίγουρο είναι ότι η χώρα είναι στα πρόθυρα της κατάρρευσης, η Ε.Ε. περνάει μια πολύ μεγάλη κρίση, πιθανώς να γίνει ένας πολύ μεγάλος πόλεμος δίπλα μας, στη Μέση Ανατολή, και δεν ξέρω εάν υπάρχει σχέδιο εμπλοκής Ελλάδας και Κύπρου. Η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται στην χειρότερη κρίση από το 1929. Είναι κυριολεκτικά τρέλα υπό αυτές τις συνθήκες η Ελλάδα να κατοχυρώσει νομικά αξιώσεις των πιστωτών.
Προτού όμως διαλυθεί η ευρωζώνη, εμείς πρέπει να αντιμετωπίσουμε το δικό μας πρόβλημα. Να πααμείνουμε στο ελληνικό δίκαιο και τα δικαστήρια. ‘Oπως και η συμμετοχή στην ευρωζώνη και την ΕΕ συνεπάγεται όχι μόνο προβλήματα και υποχρεώσεις, εμπεριέχει και τεράστιες δυνατότητες, πολύ μεγάλα θεσμικά και πολιτικά όπλα για μια χώρα μέλος, που φυσικά, αυτή η κυβέρνηση και η προηγούμενη, όχι μόνο δεν χρησιμοποίησαν, έκαναν ότι μπορούσαν για να τα αχρηστέψουν. Η συζήτηση για ευρώ ή δραχμή είναι, στην καλύτερη περίπτωση, ανόητη με τον τρόπο που διεξάγεται. Δεν μας επιτίθεται άλλωστε η ΕΕ, ούτε το ευρώ είναι το μεγαλύτερο από τα προβλήματά μας. Μας επιτίθεται το χρηματιστικό κεφάλαιο, η Αυτοκρατορία του Χρήματος, πανταχού παρούσα στις οικονομικές και πολιτικές δομές της Ευρώπης και των κρατών της. Την Ευρώπη πρέπει να την αντιληφθούμε ως το αντικειμενικό πεδίο μάχης στο οποίο βρισκόμαστε. Κι αν φύγουμε, πρέπει να το κάνουμε γιατί εξυπηρετεί τον αγώνα μας. Και η Ελλάδα του Πιουριφόι είχε εθνικό νόμισμα, δεν ήταν όμως ανεξάρτητη και κυρίαρχη χώρα. Συγκεκριμένη ανάλυση συγκεκριμένης ανάλυσης, όπως έλεγε ο αγαπητός στους περισσότερους αριστερούς Λένιν, συγκεκριμένη ανάλυση σε κάθε στροφή της πορείας, για κάθε πρόβλημα που τίθεται μπροστά μας.
Ερώτ. Ουσιαστικά μιλάτε για μια έμμεση κατάλυση του ελληνικού κράτους. Η Αριστερά συνειδητοποιεί τον κίνδυνο;
Απάντ. Ασφαλώς. Και έχει τρομοκρατηθεί, όπως και οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις της χώρας. Κρύβει το κεφάλι της στην άμμο, στην καλύτερη περίπτωση τα λέει στη Βουλή, όπως ο Αλέξης Τσίπρας, που την τιμά με την παρουσία του αυτή την εποχή της απίστευτης κοινοβουλευτικής παρακμής.Μέχρις εκεί. Η αροστερά στο σύνολό της συνεχίζει τις “συνήθεις δραστηριότητες”, τις εκδηλώσεις, τις εκλογικές προετοιμασίες κλπ. Η ανθρωπότητα, έλεγε ο Μαρξ, θέτει τα προβλήματα που μπορεί να αντιμετωπίσει. Αντιστρόφως, οι άνθρωποι, όταν φοβόμαστε ότι δεν μπορούμε να βρούμε ικανοποιητική απάντηση, αποφεύγουμε συνήθως το πρόβλημα, ή προσπαθούμε να το περιορίσουμε στις διαστάσεις που νομίζουμε ότι τα καταφέρνουμε. Μόνο που τα προβλήματα είναι αντικειμενικά. Αν η ανάλυση που κάναμε προηγουμένως είναι σωστή, θάπρεπε όσοι τη συμμερίζονται νάχουν βγει προ πολλού στα κεραμίδια, νάχουν κάνει ότι περνάει από το χέρι τους για να διαφωτίσουν τον ελληνικό λαό και να τον ξεσηκώσουν με όλα τα μέσα, παρουσιάζοντάς τους και τις εναλλακτικές προτάσεις τους.
Εμείς, ως Σπίθα, είμαστε περήφανοι γιατί αναδείξαμε πολύ νωρίς το θέμα του αγγλικού δικαίου και της δανειακής σύμβασης και καταφέραμε, με τη φασαρία που κάναμε, να το εγγράψουμε τουλάχιστο στη δημόσια συζήτηση. Αλλά απέχει πολύ αυτό το αποτέλεσμα από το να μας ικανοποιεί. Στις αρχές Δεκεμβρίου, το Συνέδριο της Σπίθας απευθύνθηκε σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας, ζητώντας τους να παραμερίσουν τις διαφορές τους και να ενωθούν στον αγώνα αυτό και για να σταματήσει η πολιτική ανωμαλία που συνιστά η μη διεξαγωγή εκλογών σε συνθήκες προφανούς δυσαρμονίας εντολής, λαϊκής βούλησης και κυβέρνησης. Πριν από είκοσι μέρες προτείναμε στον Αλέξη Τσίπρα να οργανωθούν άμεσα, στην Αθήνα και σε όλη την Ελλάδα, συγκεντρώσεις όλων των δυνάμεων που είναι αντίθετες στις συμφωνίες αυτές, από τον Πάνο Καμμένο έως την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, να δώσουμε το σήμα ότι καμιά διαφορά δεν μπορεί να μας χωρίσει μπροστά στο ύψιστο διακύβευμα για τον ελληνικό λαό, ότι για μας δεν έχει σημασία από πού ερχόμαστε, αλλά το που πάμε. Φάνηκε προς στιγμήν να συμμερίζεται αυτή την άποψη, απάντηση όμως δεν πήραμε τελικά. Επαναλαμβάνω και τώρα δημόσια την πρόταση αυτή. Τάπα και στον Παναγιώτη Κουρουμπλή, ελπίζω και σε μια θετική δική του απάντηση. Διατυπώνουμε αυτή την πρόταση προς όλους, είναι ήδη αργά. Ελπίζω, η εκδήλωση για το ΕΛΑΔΑ, την ερχόμενη Τετάρτη, να γίνει και μια εκδήλωση αποφασιστικότητας να μην περάσουν αυτά τα μέτρα.
Θέλουμε μαζί μας και την ηγεσία του ΚΚΕ, που έχει την εμπιστοσύνη μιας μερίδας των πιο καταπιεσμένων στρωμάτων του λαού μας. Δεν καταλαβαίνουμε πως δεν μπορεί π.χ. να “μυρίσει” τον Τσίπρα, δεν μπορεί να προχωρήσει σε καμιά συνεργασία με κανένα, ενώ μπορούσε μια χαρά να κάνει κυβέρνηση με τον Μητσοτάκη. Εικόνισμα έκαναν τον Λένιν, αλλά ξέχασαν το περίφημο σύνθημά του “χτυπάμε μαζί, βαδίζουμε χωριστά”, που τον οδήγησε ακόμα και σε συμμαχία με τους παλαιοημερολογίτες για να υπερασπιστεί τα δημοκρατικά δικαιώματα στην τσαρική Ρωσία και τον έκανε να πει την περίφημη φράση του “και με το διάβολο και με τη γιαγιά του θα συνεργαστώ για να πετύχει ο αγώνας μου”. Αλλά ο Λένιν, ότι και αν του προσάψει κανείς, ήθελε να δώσει αγώνα και ήθελε και να νικήσει και είχε και το μυαλό για να το καταφέρει. Η δήθεν υπερεπαναστατική πολιτική και φρασεολογία είναι ο συντομότερος δρόμος για την ήττα, όπως απέδειξε το κλασικό παράδειγμα του Γερμανικού ΚΚ, που κατάφερε με αυτόν τον τρόπο να οδηγήσει τον Χίτλερ στην εξουσία και τον ευρωπαϊκό σοσιαλισμό σε μια ήττα από την οποία, στην πραγματικότητα, ουδέποτε συνήλθε.
Σε ότι αφορά τον κ. Κουβέλη, δεν έχω πεισθεί ακόμα ότι πρόκειται περί αριστεράς, ίσως οι πράξεις τους στην πορεία μας πείσουν. Αλλά και δημοκράτης δεν μπορείς να είσαι, αν δεν πολεμάς αποφασιστικά το μνημόνιο. Γιατί είναι γραμμένη στις εξισώσεις του η κατάργηση της δημοκρατίας. Ισως με βρίσκουν κάπως αυστηρό, αλλά από αυτούς εξαρτάται να με διαψεύσουν
Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2012
Σάββατο 28 Ιανουαρίου 2012
ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ
O Χρήστος Ροζάκης, ο Κώστας Σημίτης και η σταύρωση των Ελλήνων
Τoυ Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Δευτέρα, εφτά το πρωί. Διασχίζω βιαστικά την πλατεία της Αγίας Παρασκευής και σκέφτομαι τι θα γράψω. Το μάτι μου πιάνει στα γρήγορα την εικόνα στο παγκάκι, δυο ανθρώπους καθισμένους μαζί, ίσως ελπίζοντας ότι, παρέα, αντιστέκονται καλύτερα στη παγωνιά, βυθισμένοι στον ανήσυχο ύπνο τους. Το μνημόνιο εν δράσει, προλαβαίνω να σκεφτώ, προτού το βλέμμα αποτραβηχτεί εξίσου γρήγορα, αμήχανο μπρος στα συντρίμμια των Ελλήνων, τρομαγμένο από το φόβο ότι δεν αντικρίζει παρά το μέλλον μας.
¨Ομως αυτό είναι το μέλλον, αν αφήσουμε, ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί, τα πράγματα να εξελίσσονται έτσι. Δέκα εκατομμύρια ανθρωπάκια, σκέφτομαι, λίγο αυστηρός ίσως, αλλά οι συνθήκες τέτοιες είναι, βάλαμε το κεφάλι στην άμμο, περιμένοντας ένα θαύμα που μόνο εμείς θα μπορούσαμε να προκαλέσουμε, επιδιδόμενοι σε προσωπικές, μα αδιέξοδες στρατηγικές σωτηρίας. Οι επιβάτες του Τιτανικού δεν σώζονται με στουπί στα φινιστρίνια. Πρέπει να ανεβούνε στη γέφυρα, να πλακώσουν στο ξύλο το πλήρωμα, να αλλάξουν την πορεία του καραβιού.
Η αξιοπρέπεια, υπό διωγμόν στα ανώτερα, διευθυντικά στρώματα, τα έργα και τις ημέρες των οποίων παρακολουθούμε, πάλι άναυδοι, στη Μαφία του Θερμαϊκού, βρίσκει τώρα καταφύγιο στα έγκατά της κοινωνίας. Στον ζητιάνο της Αλεξάνδρας, που είδα τις προάλλες. Μια γυναίκα του άφησε ένα ευρώ κι αυτός άρχισε να φώναζει “Κυρία, κυρία”. Γύρισε με τα πολλά αυτή και της έδειξε τα πενήντα ευρώ που της είχαν πέσει.
Αγγλικό Δίκαιο και αξιοπρέπεια: η περίπτωση Χρήστου Ροζάκη
Μιας και μιλάμε για αξιοπρέπεια, τη στιγμή της σταύρωσης για τον ελληνικό λαό, έρχεται ένας ακαδημαϊκός, ο Χρήστος Ροζάκης, να βάλει το όποιο κύρος του στην υπηρεσία των ψευδών που διασπείρονται προς δικαιολόγηση της κυβέρνησης Παπαδήμου-Soros. Καρφώνει κι αυτός ένα καρφί στο σταυρό της Ελλάδας, για λογαριασμό μιας Αυτοκρατορίας του Χρήματος, που επιδιώκει κοινωνικό ολοκαύτωμα στην Ευρώπη, τυφλή, όπως ο καρκίνος, στις αυτοκαταστροφικές συνέπειες της δράσης της.
Με το άρθρο του στο Βήμα ο δικαστής διεκδικεί θέση πειθήνιου μαθητή του Αίλιου Αριστείδη. Πρέπει το άρθρο να διαβαστεί από όλους τους ‘Ελληνες, να μάθουν τι ποιότητας είναι μια μερίδα του “πνευματικού κόσμου”. Λέει ότι δεν πρέπει να φοβόμαστε το αγγλικό δίκαιο για τα ομόλογα. Ισχυριζόμενος, σε αντίθεση με όλους τους ειδικούς, νομικούς και οικονομολόγους, εδώ και διεθνώς, που τα έχουν άλλωστε επανειλημμένως πει ακόμα και στην εφημερίδα που φιλοξενεί τις απόψεις του, ότι το αγγλικό δίκαιο δεν είναι εξόχως φιλικό προς τον δανειστή και εχθρικό προς τον δανειζόμενο. Υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, ότι με τη συμφωνία θα γλυτώσουν από τις κατασχέσεις η Ακρόπολη και άλλα μνημεία, τα μουσεία, τα νοσοκομεία και τα κτίσματα προ του 1453, κάτι που θεωρεί μεγάλη εθνική επιτυχία!
Προσπαθεί να υποστηρίξει ότι η πρόβλεψη για ελληνικά δικαστήρια αρμόδια, όχι για την εκδίκαση, αλλά για την εκτέλεση των δημευτικών αποφάσεων ελληνικής περιουσίας, έχει τάχα μου κάποια σημασία. Κοροϊδεύει δηλαδή αναίσχυντα τους αναγνώστες της εφημερίδας, γιατί δεν είναι δυνατόν να μην καταλαβαίνει ότι ο Πρωτοδίκης Αργοστολίου φερ’ ειπείν, δεν θα μπορέσει να αμφισβητήσει αύριο τη διεθνή νομιμότητα, σηκώνοντας επιτυχώς παγκόσμιο αντάρτικο εναντίον των μεγαλύτερων τραπεζών, αρνούμενος εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων, για να κάνει κάτι που δεν τολμά ή δεν θέλει να κάνει τώρα, νομίμως, σε συμφωνία με το διεθνές δίκαιο, και με ουρανοκατέβατο σύμμαχο το ΔΝΤ και το Βερολίνο, η κυβέρνηση των φίλων του κ. Ροζάκη, όργανο του Τσαρλς Νταλάρα, απαιτώντας ή επιβάλλοντας ικανοποιητικό κούρεμα στο ελληνικό χρέος προς ιδιώτες.
Αφού κακοποιήσει την επιστήμη που υποτίθεται ότι διακονεί, ο αρθρογράφος μπαίνει στα χωράφια των οικονομικών που δεν κατέχει, εγκαταλείποντας κάθε επιστημονική δεοντολογία για να υιοθετήσει τη διανοητική άνεση συνηγόρου, που κινητοποιεί όποιο επιχείρημα τούρχεται στο μυαλό, για να υπερασπίσει έναν πελάτη, ανεξαρτήτως ενοχής ή αθωότητος - και ο πελάτης δεν είναι, εδώ, o ελληνικός λαός. Το βασικό κριτήριο για το αν είναι καλή μια συμφωνία αναδιάρθρωσης είναι αν αφήνει μια χώρα με βιώσιμο χρέος. Εδώ, ο κ. Ροζάκης υποστηρίζει αντίθετη άποψη από τον Ολιβιέ Μπλανσάρ και δεκάδες άλλους παγκόσμιας φήμης οικονομολόγους, περιλαμβανομένου του ίδιου του ΔΝΤ και της Γερμανίας, που υποστηρίζουν ότι η συγκεκριμένη συμφωνία που προτείνει ο Νταλάρα και αποδέχεται ασμένως ο Παπαδήμος, και όσοι τον στηρίζουν, δεν οδηγεί σε βιώσιμο χρέος. Αυτό που κάνει η πρόταση Νταλάρα, είναι ότι παίρνει από το παράθυρο, δια των επιτοκίων, ότι κληθούν να χάσουν, υποτίθεται, γιατί τόχασαν ήδη στην αγορά, οι τράπεζες, από την απομείωση της ονομαστικής αξίας των ομολόγων. Ταυτόχρονα, δένουν πισθάγκωνα την Ελλάδα, κατοχυρώνοντας, δια του αγγλικού δικαίου, τις απαιτήσεις τους από τη χώρα. Την οδηγούν στη χρεωκοπία και επιτρέπουν την αποβολή της από το ευρώ, χωρίς συνέπειες για τους δανειστές.
Οι αναγνώστες του Βήματος κινδυνεύουν να πάθουν σχιζοφρένεια αν μπουν στον κόπο να μελετήσουν όσα γράφει η εφημερίδα τους. Στη σελίδα 4, η εφημερίδα έχει μια μεγάλη δημοσιογραφική επιτυχία, που, παραδόξως (;), αποφεύγει να προβάλλει. Ανώτατος αξιωματούχος του Γερμανικού Υπουργείου Οικονομικών αποκαλύπτει ότι, πρώτον, το Βερολίνο εκτιμά ότι είναι καλύτερο να παραμείνει το ελληνικό δίκαιο, δεύτερο, ότι το Βερολίνο δεν επιμένει σε αυτό, αφού δεν επιμένουν οι ’Ελληνες! Ο Νταλάρα άλλωστε δεν σταματάει να απονέμει, με δηλώσεις, εύσημα στην Αθήνα. Τι να πούμε; Οι κυβερνητικές πράξεις δεν επιδέχονται δημοσιογραφικό σχολιασμό. Μια ευνομούμενη χώρα θα έκλεινε προ πολλού στη φυλακή όσους διαπραγματεύονται κατά τέτοιο τρόπο τις τύχες ενός λαού, ενός έθνους, μιας χώρας. ‘Oπως εσείς, το λιγότερο που θα κάνατε, θα ήταν να παραπέμψετε στο Δικηγορικό Σύλλογο δικηγόρο που υποστηρίζει τα συμφέροντα του αντιδίκου σας ή στον Ιατρικό γιατρό που σας οδηγεί στο θάνατο με την αγωγή του.
Σημίτης και Προβόπουλος ανακτούν την όρασή τους, μόνο για το παρελθόν όμως!
O πρώην Πρωθυπουργός Σημίτης επέκρινε προ ημερών την πορεία στην οποία εισήλθε η χώρα με το Μνημόνιο. Προ ολίγων μηνών, ο ίδιος εκλαϊκευε με άρθρο του τη θεωρία ότι, αφού πρέπει να μείνουμε στην Ευρώπη, πρέπει να κάνουμε ότι μας λένε. Μορφή εξορθολογισμού της υποτέλειας που οδήγησε στο Μνημόνιο.
Ο κεντρικός τραπεζίτης Προβόπουλος δήλωσε ότι η πορεία της χώρας δεν ήταν αναπόφευκτη, όπως υποστηρίζουν για να τη δικαιολογήσουν οι αυτουργοί των μνημονίων. Σωστό, αλλά ένας από αυτούς που την έκαναν αναπόφευκτη ήταν ο ίδιος, υποστηρίζοντάς την. Ποια αξία έχουν οι θέσεις αυτών των ανθρώπων;
Εμείς, ο γράφων και τα Επίκαιρα, έντυπο που γνώρισε άγριο παρασκηνιακό κυνηγητό για τις απόψεις του, ιδίως από τότε που κυκλοφόρησε το ιστορικό τεύχος με τον τίτλο “Το Μνημόνιο της Ντροπής”, τάχουμε πει, γράψει και προβλέψει, πολύ καιρό τώρα και νοιώθουμε απολύτως και τραγικά επιβεβαιωμένοι. Επειδή χωρίς μνήμη δεν υπάρχει κρίση, ας μας επιτραπεί να υπενθυμίσουμε ένα μόνο άρθρο μας, δημοσιευμένο στο τεύχος της 10.2.2010 αυτού του περιοδικού, τρεις μήνες πριν από το μνημόνιο. Τότε, θυμίζουμε, όλος ο ελληνικός τύπος αναπαρήγαγε άκριτα τις κυβερνητικές βλακείες ότι ο Παπανδρέου απειλούσε την ΕΕ με προσφυγή στο ΔΝΤ, δηλαδή με αυτοκτονία για να μη τον σκοτώσουν, δασκαλεμένος από τον Σόρος και εμπιστευόμενος τον Στρως-Kαν. Ο γράφων, διαβλέποντας που πάει η κατάσταση, έγραφε επί λέξει:
“Η εμπειρία δεκαετιών επεμβάσεων του ΔΝΤ παγκοσμίως είναι πασίγνωστή. Παντού …το αποτέλεσμα ήταν η καταστροφή οικονομιών και κοινωνιών. Το Ταμείο δεν επεμβαίνει με επιδίωξη να σώσει τις χώρες, αλλά να σιγουρέψει την αποπληρωμή του χρέους. 'Η, για να είμαστε ακριβέστεροι, να διατηρήσει σε κατάσταση μόνιμης χρέωσης τις χώρες”.
Αφού διατυπώναμε κατάλογο εναλλακτικών προτάσεων πολιτικής προς τον κ. Παπανδρέου, ζητώντας του μεταξύ άλλων να σταματήσει να επιτίθεται στη χώρα, όπου σταθεί κι όπου βρεθεί, θέταμε το ερώτημα αν μπορεί να τις εφαρμόσει και καταλήγαμε: “Αν όμως δεν τα κάνει αυτά, και ο ίδιος προσωπικά και η χώρα, θα πάθουν μεγάλες καταστροφές που θα τις θυμούνται πολλές γενηές και οι οποίες ενδεχομένως θα είναι ανεπίστρεπτες”.
Μια εβδομάδα αργότερα επανερχόμαστε (18.2.10), υπογραμμίζοντας ότι η υπαγωγή της Ελλάδας σε πρόγραμμα του ΔΝΤ θα προκαλέσει “σειρά οικονομικών και κοινωνικών καταστροφών”, θέτοντας σε “σοβαρό κίνδυνο την εθνική ασφάλεια του ελληνικού λαού σε Ελλάδα και Κύπρο”.
Φωνή βοώντος εν τη ερήμω. Σειρά άρθρων και του γράφοντος και άλλων συνεργατών του περιοδικού ακολούθησε, ιδίως μετά την υπογραφή του Μνημονίου, όλα τραγικά επιβεβαιωθέντα.
Σήμερα, βρισκόμαστε στο παρά πέντε μιας ιστορικής καταστροφής. Η Ελλάδα μπαίνει στον πέμπτο χρόνο ύφεσης, το χρέος εκτινάχθηκε στα ουράνια, το έλλειμμα δεν πέφτει κάτω από 10%, άνεργοι και άστεγοι συνωστίζονται στα συσσίτια, περίθαλψη, ασφάλιση και κράτος καταρρέουν, οι μισοί νέοι είναι άνεργοι, ο στόλος δεν έχει καύσιμα. Η Ελλάδα βρίσκεται σε αυτοτροφοδοτούμενη, επιταχυνόμενη καθοδική τροχιά, δίνη θανάτου κατά την αυτοεκπληρούμενη προφητεία Σόρος. Τα κόμματα του “λαμογιστάν” επιδίδονται σε πολιτικάντικα παίγνια. Μια δοτή κυβέρνηση ετοιμάζεται να υπογράψει συμφωνίες που καθιστούν, κατά τρόπο ανεπίστρεπτο, την Ελλάδα ιδιοκτησία των πιστωτών της, καταλύοντας εμμέσως πλην σαφώς την ανεξαρτησία και κυριαρχία της, για να τη σπρώξουν με μεγαλύτερη άνεση στη χρεωκοπία και την αποβολή από την ευρωζώνη και ίσως να τη χρησιμοποιήσουν για τη διάλυση της ΕΕ.
Δεν έχουμε καμιά ανάγκη τους Προβόπουλο και Σημίτη να μας πουν για το Μνημόνιο. Τα ξέρουμε καλύτερα από αυτούς, τα προβλέψαμε έγκαιρα και ακριβώς. Αυτό που ο ελληνικός λαός έχει απελπιστικά ανάγκη, τώρα, και όχι αύριο, είναι να πουν καθαρά, κι αυτοί κι όλοι οι άλλοι, τι πρέπει να γίνει με το πακέτο “PSI, μνημόνιο, δανειακή”. Αλλοιώς, οι απόψεις τους δεν θα θεωρηθούν παρά γελοία και υποκριτική απόπειρα απόσεισης ευθυνών ενόψει επικείμενης συμφοράς. Αν δεν το πράξουν τώρα, αύριο θάναι αργά. Ο “ποντιοπιλατισμός” δεν βοήθησε ούτε τον Πόντιο Πιλάτο.
Τoυ Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Δευτέρα, εφτά το πρωί. Διασχίζω βιαστικά την πλατεία της Αγίας Παρασκευής και σκέφτομαι τι θα γράψω. Το μάτι μου πιάνει στα γρήγορα την εικόνα στο παγκάκι, δυο ανθρώπους καθισμένους μαζί, ίσως ελπίζοντας ότι, παρέα, αντιστέκονται καλύτερα στη παγωνιά, βυθισμένοι στον ανήσυχο ύπνο τους. Το μνημόνιο εν δράσει, προλαβαίνω να σκεφτώ, προτού το βλέμμα αποτραβηχτεί εξίσου γρήγορα, αμήχανο μπρος στα συντρίμμια των Ελλήνων, τρομαγμένο από το φόβο ότι δεν αντικρίζει παρά το μέλλον μας.
¨Ομως αυτό είναι το μέλλον, αν αφήσουμε, ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί, τα πράγματα να εξελίσσονται έτσι. Δέκα εκατομμύρια ανθρωπάκια, σκέφτομαι, λίγο αυστηρός ίσως, αλλά οι συνθήκες τέτοιες είναι, βάλαμε το κεφάλι στην άμμο, περιμένοντας ένα θαύμα που μόνο εμείς θα μπορούσαμε να προκαλέσουμε, επιδιδόμενοι σε προσωπικές, μα αδιέξοδες στρατηγικές σωτηρίας. Οι επιβάτες του Τιτανικού δεν σώζονται με στουπί στα φινιστρίνια. Πρέπει να ανεβούνε στη γέφυρα, να πλακώσουν στο ξύλο το πλήρωμα, να αλλάξουν την πορεία του καραβιού.
Η αξιοπρέπεια, υπό διωγμόν στα ανώτερα, διευθυντικά στρώματα, τα έργα και τις ημέρες των οποίων παρακολουθούμε, πάλι άναυδοι, στη Μαφία του Θερμαϊκού, βρίσκει τώρα καταφύγιο στα έγκατά της κοινωνίας. Στον ζητιάνο της Αλεξάνδρας, που είδα τις προάλλες. Μια γυναίκα του άφησε ένα ευρώ κι αυτός άρχισε να φώναζει “Κυρία, κυρία”. Γύρισε με τα πολλά αυτή και της έδειξε τα πενήντα ευρώ που της είχαν πέσει.
Αγγλικό Δίκαιο και αξιοπρέπεια: η περίπτωση Χρήστου Ροζάκη
Μιας και μιλάμε για αξιοπρέπεια, τη στιγμή της σταύρωσης για τον ελληνικό λαό, έρχεται ένας ακαδημαϊκός, ο Χρήστος Ροζάκης, να βάλει το όποιο κύρος του στην υπηρεσία των ψευδών που διασπείρονται προς δικαιολόγηση της κυβέρνησης Παπαδήμου-Soros. Καρφώνει κι αυτός ένα καρφί στο σταυρό της Ελλάδας, για λογαριασμό μιας Αυτοκρατορίας του Χρήματος, που επιδιώκει κοινωνικό ολοκαύτωμα στην Ευρώπη, τυφλή, όπως ο καρκίνος, στις αυτοκαταστροφικές συνέπειες της δράσης της.
Με το άρθρο του στο Βήμα ο δικαστής διεκδικεί θέση πειθήνιου μαθητή του Αίλιου Αριστείδη. Πρέπει το άρθρο να διαβαστεί από όλους τους ‘Ελληνες, να μάθουν τι ποιότητας είναι μια μερίδα του “πνευματικού κόσμου”. Λέει ότι δεν πρέπει να φοβόμαστε το αγγλικό δίκαιο για τα ομόλογα. Ισχυριζόμενος, σε αντίθεση με όλους τους ειδικούς, νομικούς και οικονομολόγους, εδώ και διεθνώς, που τα έχουν άλλωστε επανειλημμένως πει ακόμα και στην εφημερίδα που φιλοξενεί τις απόψεις του, ότι το αγγλικό δίκαιο δεν είναι εξόχως φιλικό προς τον δανειστή και εχθρικό προς τον δανειζόμενο. Υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, ότι με τη συμφωνία θα γλυτώσουν από τις κατασχέσεις η Ακρόπολη και άλλα μνημεία, τα μουσεία, τα νοσοκομεία και τα κτίσματα προ του 1453, κάτι που θεωρεί μεγάλη εθνική επιτυχία!
Προσπαθεί να υποστηρίξει ότι η πρόβλεψη για ελληνικά δικαστήρια αρμόδια, όχι για την εκδίκαση, αλλά για την εκτέλεση των δημευτικών αποφάσεων ελληνικής περιουσίας, έχει τάχα μου κάποια σημασία. Κοροϊδεύει δηλαδή αναίσχυντα τους αναγνώστες της εφημερίδας, γιατί δεν είναι δυνατόν να μην καταλαβαίνει ότι ο Πρωτοδίκης Αργοστολίου φερ’ ειπείν, δεν θα μπορέσει να αμφισβητήσει αύριο τη διεθνή νομιμότητα, σηκώνοντας επιτυχώς παγκόσμιο αντάρτικο εναντίον των μεγαλύτερων τραπεζών, αρνούμενος εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων, για να κάνει κάτι που δεν τολμά ή δεν θέλει να κάνει τώρα, νομίμως, σε συμφωνία με το διεθνές δίκαιο, και με ουρανοκατέβατο σύμμαχο το ΔΝΤ και το Βερολίνο, η κυβέρνηση των φίλων του κ. Ροζάκη, όργανο του Τσαρλς Νταλάρα, απαιτώντας ή επιβάλλοντας ικανοποιητικό κούρεμα στο ελληνικό χρέος προς ιδιώτες.
Αφού κακοποιήσει την επιστήμη που υποτίθεται ότι διακονεί, ο αρθρογράφος μπαίνει στα χωράφια των οικονομικών που δεν κατέχει, εγκαταλείποντας κάθε επιστημονική δεοντολογία για να υιοθετήσει τη διανοητική άνεση συνηγόρου, που κινητοποιεί όποιο επιχείρημα τούρχεται στο μυαλό, για να υπερασπίσει έναν πελάτη, ανεξαρτήτως ενοχής ή αθωότητος - και ο πελάτης δεν είναι, εδώ, o ελληνικός λαός. Το βασικό κριτήριο για το αν είναι καλή μια συμφωνία αναδιάρθρωσης είναι αν αφήνει μια χώρα με βιώσιμο χρέος. Εδώ, ο κ. Ροζάκης υποστηρίζει αντίθετη άποψη από τον Ολιβιέ Μπλανσάρ και δεκάδες άλλους παγκόσμιας φήμης οικονομολόγους, περιλαμβανομένου του ίδιου του ΔΝΤ και της Γερμανίας, που υποστηρίζουν ότι η συγκεκριμένη συμφωνία που προτείνει ο Νταλάρα και αποδέχεται ασμένως ο Παπαδήμος, και όσοι τον στηρίζουν, δεν οδηγεί σε βιώσιμο χρέος. Αυτό που κάνει η πρόταση Νταλάρα, είναι ότι παίρνει από το παράθυρο, δια των επιτοκίων, ότι κληθούν να χάσουν, υποτίθεται, γιατί τόχασαν ήδη στην αγορά, οι τράπεζες, από την απομείωση της ονομαστικής αξίας των ομολόγων. Ταυτόχρονα, δένουν πισθάγκωνα την Ελλάδα, κατοχυρώνοντας, δια του αγγλικού δικαίου, τις απαιτήσεις τους από τη χώρα. Την οδηγούν στη χρεωκοπία και επιτρέπουν την αποβολή της από το ευρώ, χωρίς συνέπειες για τους δανειστές.
Οι αναγνώστες του Βήματος κινδυνεύουν να πάθουν σχιζοφρένεια αν μπουν στον κόπο να μελετήσουν όσα γράφει η εφημερίδα τους. Στη σελίδα 4, η εφημερίδα έχει μια μεγάλη δημοσιογραφική επιτυχία, που, παραδόξως (;), αποφεύγει να προβάλλει. Ανώτατος αξιωματούχος του Γερμανικού Υπουργείου Οικονομικών αποκαλύπτει ότι, πρώτον, το Βερολίνο εκτιμά ότι είναι καλύτερο να παραμείνει το ελληνικό δίκαιο, δεύτερο, ότι το Βερολίνο δεν επιμένει σε αυτό, αφού δεν επιμένουν οι ’Ελληνες! Ο Νταλάρα άλλωστε δεν σταματάει να απονέμει, με δηλώσεις, εύσημα στην Αθήνα. Τι να πούμε; Οι κυβερνητικές πράξεις δεν επιδέχονται δημοσιογραφικό σχολιασμό. Μια ευνομούμενη χώρα θα έκλεινε προ πολλού στη φυλακή όσους διαπραγματεύονται κατά τέτοιο τρόπο τις τύχες ενός λαού, ενός έθνους, μιας χώρας. ‘Oπως εσείς, το λιγότερο που θα κάνατε, θα ήταν να παραπέμψετε στο Δικηγορικό Σύλλογο δικηγόρο που υποστηρίζει τα συμφέροντα του αντιδίκου σας ή στον Ιατρικό γιατρό που σας οδηγεί στο θάνατο με την αγωγή του.
Σημίτης και Προβόπουλος ανακτούν την όρασή τους, μόνο για το παρελθόν όμως!
O πρώην Πρωθυπουργός Σημίτης επέκρινε προ ημερών την πορεία στην οποία εισήλθε η χώρα με το Μνημόνιο. Προ ολίγων μηνών, ο ίδιος εκλαϊκευε με άρθρο του τη θεωρία ότι, αφού πρέπει να μείνουμε στην Ευρώπη, πρέπει να κάνουμε ότι μας λένε. Μορφή εξορθολογισμού της υποτέλειας που οδήγησε στο Μνημόνιο.
Ο κεντρικός τραπεζίτης Προβόπουλος δήλωσε ότι η πορεία της χώρας δεν ήταν αναπόφευκτη, όπως υποστηρίζουν για να τη δικαιολογήσουν οι αυτουργοί των μνημονίων. Σωστό, αλλά ένας από αυτούς που την έκαναν αναπόφευκτη ήταν ο ίδιος, υποστηρίζοντάς την. Ποια αξία έχουν οι θέσεις αυτών των ανθρώπων;
Εμείς, ο γράφων και τα Επίκαιρα, έντυπο που γνώρισε άγριο παρασκηνιακό κυνηγητό για τις απόψεις του, ιδίως από τότε που κυκλοφόρησε το ιστορικό τεύχος με τον τίτλο “Το Μνημόνιο της Ντροπής”, τάχουμε πει, γράψει και προβλέψει, πολύ καιρό τώρα και νοιώθουμε απολύτως και τραγικά επιβεβαιωμένοι. Επειδή χωρίς μνήμη δεν υπάρχει κρίση, ας μας επιτραπεί να υπενθυμίσουμε ένα μόνο άρθρο μας, δημοσιευμένο στο τεύχος της 10.2.2010 αυτού του περιοδικού, τρεις μήνες πριν από το μνημόνιο. Τότε, θυμίζουμε, όλος ο ελληνικός τύπος αναπαρήγαγε άκριτα τις κυβερνητικές βλακείες ότι ο Παπανδρέου απειλούσε την ΕΕ με προσφυγή στο ΔΝΤ, δηλαδή με αυτοκτονία για να μη τον σκοτώσουν, δασκαλεμένος από τον Σόρος και εμπιστευόμενος τον Στρως-Kαν. Ο γράφων, διαβλέποντας που πάει η κατάσταση, έγραφε επί λέξει:
“Η εμπειρία δεκαετιών επεμβάσεων του ΔΝΤ παγκοσμίως είναι πασίγνωστή. Παντού …το αποτέλεσμα ήταν η καταστροφή οικονομιών και κοινωνιών. Το Ταμείο δεν επεμβαίνει με επιδίωξη να σώσει τις χώρες, αλλά να σιγουρέψει την αποπληρωμή του χρέους. 'Η, για να είμαστε ακριβέστεροι, να διατηρήσει σε κατάσταση μόνιμης χρέωσης τις χώρες”.
Αφού διατυπώναμε κατάλογο εναλλακτικών προτάσεων πολιτικής προς τον κ. Παπανδρέου, ζητώντας του μεταξύ άλλων να σταματήσει να επιτίθεται στη χώρα, όπου σταθεί κι όπου βρεθεί, θέταμε το ερώτημα αν μπορεί να τις εφαρμόσει και καταλήγαμε: “Αν όμως δεν τα κάνει αυτά, και ο ίδιος προσωπικά και η χώρα, θα πάθουν μεγάλες καταστροφές που θα τις θυμούνται πολλές γενηές και οι οποίες ενδεχομένως θα είναι ανεπίστρεπτες”.
Μια εβδομάδα αργότερα επανερχόμαστε (18.2.10), υπογραμμίζοντας ότι η υπαγωγή της Ελλάδας σε πρόγραμμα του ΔΝΤ θα προκαλέσει “σειρά οικονομικών και κοινωνικών καταστροφών”, θέτοντας σε “σοβαρό κίνδυνο την εθνική ασφάλεια του ελληνικού λαού σε Ελλάδα και Κύπρο”.
Φωνή βοώντος εν τη ερήμω. Σειρά άρθρων και του γράφοντος και άλλων συνεργατών του περιοδικού ακολούθησε, ιδίως μετά την υπογραφή του Μνημονίου, όλα τραγικά επιβεβαιωθέντα.
Σήμερα, βρισκόμαστε στο παρά πέντε μιας ιστορικής καταστροφής. Η Ελλάδα μπαίνει στον πέμπτο χρόνο ύφεσης, το χρέος εκτινάχθηκε στα ουράνια, το έλλειμμα δεν πέφτει κάτω από 10%, άνεργοι και άστεγοι συνωστίζονται στα συσσίτια, περίθαλψη, ασφάλιση και κράτος καταρρέουν, οι μισοί νέοι είναι άνεργοι, ο στόλος δεν έχει καύσιμα. Η Ελλάδα βρίσκεται σε αυτοτροφοδοτούμενη, επιταχυνόμενη καθοδική τροχιά, δίνη θανάτου κατά την αυτοεκπληρούμενη προφητεία Σόρος. Τα κόμματα του “λαμογιστάν” επιδίδονται σε πολιτικάντικα παίγνια. Μια δοτή κυβέρνηση ετοιμάζεται να υπογράψει συμφωνίες που καθιστούν, κατά τρόπο ανεπίστρεπτο, την Ελλάδα ιδιοκτησία των πιστωτών της, καταλύοντας εμμέσως πλην σαφώς την ανεξαρτησία και κυριαρχία της, για να τη σπρώξουν με μεγαλύτερη άνεση στη χρεωκοπία και την αποβολή από την ευρωζώνη και ίσως να τη χρησιμοποιήσουν για τη διάλυση της ΕΕ.
Δεν έχουμε καμιά ανάγκη τους Προβόπουλο και Σημίτη να μας πουν για το Μνημόνιο. Τα ξέρουμε καλύτερα από αυτούς, τα προβλέψαμε έγκαιρα και ακριβώς. Αυτό που ο ελληνικός λαός έχει απελπιστικά ανάγκη, τώρα, και όχι αύριο, είναι να πουν καθαρά, κι αυτοί κι όλοι οι άλλοι, τι πρέπει να γίνει με το πακέτο “PSI, μνημόνιο, δανειακή”. Αλλοιώς, οι απόψεις τους δεν θα θεωρηθούν παρά γελοία και υποκριτική απόπειρα απόσεισης ευθυνών ενόψει επικείμενης συμφοράς. Αν δεν το πράξουν τώρα, αύριο θάναι αργά. Ο “ποντιοπιλατισμός” δεν βοήθησε ούτε τον Πόντιο Πιλάτο.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)